Τι Είναι το Περιεδρικό Συρίγγιο;

Το περιεδρικό συρίγγιο είναι ένας χρόνιος παθολογικός πόρος που συνδέει το εσωτερικό του πρωκτικού καναλιού με το δέρμα της περιπρωκτικής περιοχής. Το εσωτερικό του στόμιο βρίσκεται μέσα στο πρωκτικό κανάλι, ενώ το εξωτερικό ανοίγει στο δέρμα, συνήθως λίγα εκατοστά πέρα από τον πρωκτό. Ο πόρος συνδέει τα δύο στόμια, διασχίζοντας τους ιστούς μαζί με μικρότερο ή μεγαλύτερο τμήμα των σφιγκτήρων, αναλόγως της πορείας που ακολουθεί. Ο ίδιος μηχανισμός που στην οξεία του φάση δίνει το περιπρωκτικό απόστημα αφήνει, όταν χρονίσει, τον πόρο πίσω του¹.

Η πάθηση δεν είναι συχνή. Σε ευρωπαϊκή μελέτη συστηματικής ανασκόπησης, ο επιπολασμός του περιεδρικού συριγγίου στην Ευρώπη υπολογίστηκε σε 1,69 περιπτώσεις ανά 10.000 κατοίκους². Δύο αιτίες εξηγούν μαζί πάνω από το 95% των περιπτώσεων: η λεγόμενη κρυπτοαδενική λοίμωξη – μια φλεγμονή που ξεκινά από τους αδένες του πρωκτικού καναλιού – και η νόσος του Crohn². Ως προς τα νέα περιστατικά κάθε χρόνο, πάντως, τα κρυπτοαδενικά συρίγγια υπερέχουν σαφώς, με 75% έναντι 18%², και η διαφορά αυτή εξηγείται από το ότι τα συρίγγια της νόσου του Crohn διαρκούν περισσότερο και υποτροπιάζουν συχνότερα².

Πώς Εκδηλώνεται το Συρίγγιο;

Το κύριο σύμπτωμα είναι η έκκριση: ένα μικρό στόμιο στο δέρμα που παραμένει υγρό, με πύον ή ορώδες υγρό, άλλοτε συνεχώς και άλλοτε κατά περιόδους. Συνοδεύεται από τοπική ενόχληση, φαγούρα και ερεθισμό του πέριξ δέρματος, ενώ όποτε ο πόρος αποφράσσεται προσωρινά το υγρό εγκλωβίζεται και ακολουθεί επεισόδιο πόνου και φλεγμονής, που υποχωρεί μόλις η έκκριση ξαναβρεί διέξοδο. Ένα ποσοστό ασθενών φθάνει εδώ μετά από περιεδρικό απόστημα που έχει παροχετευθεί, ενώ άλλοι δεν θυμούνται καθόλου οξύ επεισόδιο και προσέρχονται απευθείας για την επίμονη έκκριση. Το συρίγγιο δεν υποχωρεί μόνο του και χρειάζεται χειρουργική αντιμετώπιση.

Το περιεδρικό συρίγγιο ως νόσος δεν προκαλεί μόνο τοπική έκκριση και ενοχλήσεις, αλλά επηρεάζει ουσιαστικά και τη γενικότερη ποιότητα ζωής των πασχόντων ασθενών. Σε μελέτη βασισμένη σε συνεντεύξεις ασθενών σε δύο τριτοβάθμια κέντρα αναφοράς της Βρετανίας και της Ολλανδίας, όπου η νόσος είναι κατά κανόνα πιο σύνθετη, οι ασθενείς περιέγραψαν ότι χρειάστηκε να αναπροσαρμόσουν την καθημερινότητα και την εργασία τους, και ότι η πάθηση επιβάρυνε την ψυχολογία τους³. Στις ίδιες συνεντεύξεις περιγράφεται και κάτι που ακούγεται συχνά στο ιατρείο: η διάγνωση της πάθησης συχνά καθυστερεί, και ο ασθενής μπορεί να έχει περάσει από περισσότερες της μίας παροχετεύσεις αποστήματος πριν τεθεί η διάγνωση του συριγγίου³.

Πώς Χαρτογραφείται η Πορεία του Συριγγίου;

Η πορεία του συριγγίου χαρτογραφείται από την κλινική εξέταση, πάντα σε συνδυασμό με τον απεικονιστικό έλεγχο, και αυτός καθορίζει τη χειρουργική θεραπεία που είναι ασφαλέστερη για τον σφιγκτήρα. Η εξέταση από εξειδικευμένο χειρουργό αναγνωρίζει το εξωτερικό στόμιο και συχνά και το εσωτερικό, δεν αρκεί όμως από μόνη της για να δείξει τι πορεία ακολουθεί ο πόρος ανάμεσα στα δύο. Η δακτυλική εξέταση στο ιατρείο δεν ταξινομεί αξιόπιστα την πορεία του πόρου· το διορθικό (ενδοπρωκτικό) υπερηχογράφημα τα καταφέρνει σαφώς καλύτερα, και η μαγνητική τομογραφία καλύτερα απ’ όλα⁴.

Όταν λοιπόν το συρίγγιο είναι πολύπλοκο, υποτροπιάζον ή υψηλό, η μαγνητική τομογραφία της πυέλου ή το διορθικό υπερηχογράφημα δείχνουν με μεγαλύτερη αξιοπιστία την πορεία του πόρου σε σχέση με τους μυς της περιοχής, καθώς και τυχόν συλλογές ή παρακλάδια που η δακτυλική εξέταση δε θα εντοπίσει. Είναι σαφές πως η ανατομία ενός συριγγίου δεν τεκμαίρεται από την απλή κλινική εξέταση, και ότι από την ακρίβεια της χαρτογράφησης εξαρτάται το αν η θεραπεία θα είναι οριστική και, κυρίως, το πώς θα προστατευθεί καλύτερα ο σφιγκτήρας και η εγκράτεια του ασθενούς.

Πότε Χρειάζεται Χειρουργείο;

Δεν υπάρχει συντηρητική θεραπεία σε ένα περιεδρικό συρίγγιο: η χειρουργική αντιμετώπιση είναι η μόνη οριστική λύση, καθώς ο παθολογικός πόρος δεν κλείνει μόνος του και δεν θεραπεύεται με φάρμακα. Ο στόχος ενός χειρουργείου είναι διπλός: να εξαλειφθεί οριστικά ο πόρος και ταυτόχρονα να μην τραυματιστεί ο σφιγκτήρας και η εγκράτεια του ασθενούς. Όσο πιο βαθιά διασχίζει το συρίγγιο τον μυ, τόσο πιο εξειδικευμένη και ανατομική πρέπει να είναι η χειρουργική τεχνική, και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο πάντα προηγείται χαρτογράφηση του πόρου και εξατομίκευση της θεραπείας που προτείνει ο χειρουργός. Εδώ μετράει και η εκπαίδευση του χειρουργού σε εξειδικευμένη μονάδα χειρουργικής παχέος εντέρου και πρωκτού.

Η επέμβαση είτε διανοίγει τον πόρο ώστε να επουλωθεί, όταν η ανατομία το επιτρέπει με ασφάλεια, είτε τον εξαλείφει με τεχνικές που σέβονται τον σφιγκτήρα, ενίοτε σε περισσότερα του ενός στάδια. Ποια οδός ταιριάζει σε κάθε ασθενή αποφασίζεται μαζί του στο ιατρείο, ώστε να γνωρίζει εξ’ αρχής τι να περιμένει. Ο Δρ. Σμπαρούνης εκτιμά και χαρτογραφεί τα περιστατικά αυτά και εκτελεί τις επεμβάσεις στο Metropolitan General, ενώ οι επιμέρους τεχνικές, η προετοιμασία και η ανάρρωση περιγράφονται αναλυτικά στη σελίδα της αντιμετώπισης των περιεδρικών συριγγίων.

Συχνές Ερωτήσεις

Πηγές

Σχετικές παθήσεις και άρθρα