Τι Είναι η Κήλη; Γιατί Χρειάζεται Αντιμετώπιση;

Κήλη του κοιλιακού τοιχώματος είναι η προβολή περιεχομένου της κοιλιάς μέσα από ένα χάσμα στο τοίχωμα που το συγκρατεί. Το κοιλιακό τοίχωμα συγκρατεί τα όργανα της κοιλιάς στη θέση τους, διαθέτει όμως ορισμένα σημεία εγγενούς «αδυναμίας» – τον βουβωνικό πόρο, τον ομφαλό, τη μέση γραμμή – καθώς και τα σημεία όπου το έχουν διανοίξει προηγούμενες χειρουργικές τομές. Όταν οι ιστοί εξασθενήσουν, δημιουργείται σε αυτά τα σημεία ένα χάσμα, μέσα από το οποίο προβάλλει το περιεχόμενο της κοιλιάς.

Το φαινόμενο είναι εξαιρετικά συχνό: μόνο για τις κήλες της βουβωνικής χώρας πραγματοποιούνται περισσότερες από 20 εκατομμύρια αποκαταστάσεις τον χρόνο παγκοσμίως¹, ενώ υπολογίζεται ότι 27% των ανδρών και 3% των γυναικών θα χειρουργηθούν για βουβωνοκήλη κάποια στιγμή στη ζωή τους².

Η κήλη, εκτός από την ενόχληση και την αισθητική εικόνα, έχει και μια πιο σοβαρή πλευρά. Όσο παραμένει, τείνει να μεγαλώνει, και πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο της περίσφιξης: το περιεχόμενό της – συχνά έντερο – παγιδεύεται μέσα στον σάκο, το στόμιο το σφίγγει, και η ολοένα αυξανόμενη πίεση διακόπτει την αιμάτωσή του, με αποτέλεσμα ειλεό (απόφραξη) ή διάτρηση του εντέρου και περιτονίτιδα. Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται επείγον χειρουργείο, ώστε το πρόβλημα να αντιμετωπιστεί όσο το δυνατόν ταχύτερα.

Η προγραμματισμένη αποκατάσταση, σε χρόνο που επιλέγει ο ασθενής, είναι ασφαλέστερη και απλούστερη από το επείγον χειρουργείο της επιπλοκής – αυτός είναι και ο λόγος, μαζί με την επιβάρυνση της καθημερινότητας του ασθενούς, που οι κήλες αντιμετωπίζονται χειρουργικά αντί να παρακολουθούνται επ’ αόριστον.

Ποιες Είναι οι Κήλες του Κοιλιακού Τοιχώματος;

Κάθε κήλη έχει τη δική της φυσική ιστορία και τις δικές της ιδιαιτερότητες στην αντιμετώπιση – η βουβωνοκήλη είναι η συχνότερη όλων, η μηροκήλη η πιο «ύπουλη», αφού περισσότερες από μία στις τρεις χειρουργούνται επειγόντως⁵, ενώ η μετεγχειρητική κήλη επιπλέκει περίπου το 13% των ανοικτών επεμβάσεων με μέση τομή στην κοιλιά³. Ακολουθούν οι πιο συχνές κατηγορίες κηλών του κοιλιακού τοιχώματος – και μαζί τους η διάσταση των ορθών κοιλιακών, που συχνά συγχέεται με κήλη χωρίς να είναι – κάθε μία με ξεχωριστή αναλυτική σελίδα:

Πώς Αντιμετωπίζονται Σήμερα οι Κήλες;

Η αντιμετώπιση των κηλών βασίζεται σήμερα στη χρήση πλέγματος, το οποίο ενισχύει το κοιλιακό τοίχωμα χωρίς να ασκεί πρόσθετη τάση στους ιστούς και μειώνει δραστικά τις υποτροπές – οι διεθνείς οδηγίες το συνιστούν ως πρώτη επιλογή στη βουβωνοκήλη¹ αλλά και στις κήλες της μέσης γραμμής⁴.

Τα σύγχρονα πλέγματα κατασκευάζονται από βιοσυμβατά υλικά – άλλα μόνιμα και άλλα πλήρως απορροφήσιμα – και η επιλογή του κατάλληλου υλικού για κάθε περίπτωση είναι μέρος του σχεδιασμού της επέμβασης. Η τοποθέτηση γίνεται είτε ανοικτά είτε, όλο και συχνότερα, λαπαρο-ενδοσκοπικά, δηλαδή μέσα από λίγες μικρές οπές και με το πλέγμα στην εσωτερική πλευρά του τοιχώματος: ο ασθενής πονά λιγότερο μετεγχειρητικά και επιστρέφει ταχύτερα στις δραστηριότητές του¹.

Η ρομποτική χειρουργική είναι εξέλιξη της ίδιας προσέγγισης, με μεγαλύτερη ευχέρεια κινήσεων εκεί όπου η αποκατάσταση είναι πιο απαιτητική – όταν η κήλη είναι μεγάλη, αμφοτερόπλευρη ή υποτροπιάζουσα, ώστε και αυτές να αποκαθίστανται με ελάχιστα επεμβατικό τρόπο.

Μακράν, όμως, ο σημαντικότερος παράγοντας στη θεραπεία των κηλών είναι η σωστή χειρουργική τεχνική – σε έμπειρα χέρια, με εξοικείωση σε όλο το φάσμα των μεθόδων, η επέμβαση προσαρμόζεται στον ασθενή και όχι ο ασθενής στην επέμβαση. Το μέγεθος και η θέση της κήλης, το ιστορικό προηγούμενων επεμβάσεων και η γενική κατάσταση συνεκτιμώνται, ώστε να επιλεγεί η προσέγγιση με το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για τη συγκεκριμένη περίπτωση.

Συχνές Ερωτήσεις

Πηγές

Σχετικές παθήσεις και άρθρα